YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13139
KARAR NO : 2020/17174
KARAR TARİHİ : 24.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet, genel güvenliği tehlikeye sokmak
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında kasti suçlardan verilen hapis cezalarına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı gözetilerek uygulandığından tebliğnamenin bu yöndeki eleştiri görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Hükümden önce son söz duruşmada hazır bulunan sanığa verilmeyerek 5271 sayılı CMK’nin 216/3. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2) Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nin 3. maddesi uyarınca cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde TCK’nin 61. maddesinde öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanık hakkında asgari hadden orantısız şekilde uzaklaşılarak fazla cezalar tayin edilmesi,
3) Sanık hakkında üzerine atılı kasten yaralama suçundan hüküm kurulur iken, kısa kararda sanığın eylemine uyan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 86/1 maddesi olarak yazılması gerekirken, TCK’nın 85/1 maddesi olarak yazılması ve devamında silahla yaralama nedeniyle artış maddesinin TCK’nın 86/3-e maddesi olarak gösterilmesi gerekirken, TCK’nın 85/3-e maddesi şeklinde yazılarak çelişkiye sebebiyet verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik

5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.