YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2857
KARAR NO : 2020/5284
KARAR TARİHİ : 17.03.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten Yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık … hakkında katılan …’yi kasten yaralama ve katılan …’ye karşı mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle, 16.03.2016 tarihli ek kararlar ile reddedildiği, usulüne uygun tebliğe rağmen sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz talebi inceleme dışı tutulmuştur.
Sanık … hakkında katılan …’ye karşı mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılanlar vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; mala zarar verme suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, itiraz mercii olan Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarih ve 2016/239 değişik iş sayılı kararı ile değerlendirildiği ve itirazın reddi üzerine kesinleştiği anlaşılmakla bu hüküm inceleme dışı tutulmuştur.
1) Sanıklar … ve … hakkında katılan …’yi kasten yaralama ve katılan …’ye karşı mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılanlar vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık …’in kasten yaralama ve mala zarar verme, sanık …’nın kasten yaralama suçu hakkında tayin olunan adli para cezasının, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle verilen hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz talebinin reddine ilişkin 16.03.2016 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından katılanlar vekilinin bu karara yönelik temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’un 315/2. maddesi gereğince reddi ve redde ilişkin EK KARARIN ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında katılan …’yi kasten yaralama ve katılan …’ye karşı mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılanlar vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.