Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2010/26047 E. 2012/21140 K. 17.10.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/26047
KARAR NO : 2012/21140
KARAR TARİHİ : 17.10.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Dairemizce de benimsenen YCGK’nın 03.02.2009 gün ve 08/250-09/13 sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı CMK’nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının yalnız basit bir araştırma ile belirlenebilecek maddi, somut ve belirlenebilir nitelikteki zararı kapsadığı gözetilerek, sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından dolayı maddi nitelikte bir zararın oluşmamasına göre, CMK’nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanık hakkında erteleme kararı verilmiş olması ve müştekinin zararının giderilmediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla görevliye karşı gerçekleştirilmesi karşısında TCK’nın 43. maddesinin 2. fıkrasının uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
3- Cezalar alt sınırdan belirlenmesine karşın, denetim süresinin gerekçe gösterilmeden üst sınırdan belirlenmesi,
4- Sanığın gözaltında geçirdiği sürelerin, TCK’nın 63. maddesi gereğince hükmedilen cezadan indirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ve sanık …’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, 1412 sayılı Yasanın 326/son maddesinin gözetilmesi, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.