YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/16858
KARAR NO : 2013/28182
KARAR TARİHİ : 13.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, suç delillerini gizleme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
A-Sanık …’ün silahla tehdit, sanıklar … ve …’ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanık …’in, tekerrüre esas alınan … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09.04.1997 tarih, 1996/383 esas – 1997/92 karar sayılı ilamı ile verilen hapis cezasının infaz edildiği 05/10/2002 gününden itibaren TCK’nın 58/2-b maddesinde belirtilen 3 yıllık süre geçtikten sonra inceleme konusu suçu işlenmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı ancak, TCK’nın 58/1. maddesindeki koşulları taşıyan … Ağır Ceza Mahkemesi’nin 04/12/2003 tarihli, 2003/24 esas – 2003/230 karar sayılı 12.12.2003 günü kesinleşen ilamının tekerrüre esas alınması hususu infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozmayı gerektirmediği,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak; sanıkların kasıtlı suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetlerinin kanuni sonucu olarak TCK’nın 53/1. maddesi uygulamasında, TCK’nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık … müdafii ile sanıklar … ve …’ün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir niteliktebir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye aykırı olarak, Hüküm fıkrasının TCK’nın 53/1-(c) maddesinin uygulanmasına ilişkin
kısımlarının, “TCK’nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam etmesine” ibaresi ile değiştirilmesi, biçiminde DÜZELTİLMESİNE başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA,
B-Sanık … hakkında kurulan hükmün temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın savunması alınmadan mahkumiyetine karar verilerek, 5271 sayılı CMK’nın 147 ve 191 . maddelerine aykırı davranılması,
2-Kabule göre de; TCK’nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık …’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.