YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/23149
KARAR NO : 2015/36879
KARAR TARİHİ : 02.11.2015

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Yaralamaya teşebbüs suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk O.. S.. müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suça sürüklenen çocuğun, gece 03.00 sıralarında fırından aldığı ekmeklerin parasını on dakika sonra gelecek olan babasının vereceğini söyleyerek o anda vermek istememesi nedeniyle çıkan tartışmada önce fırın çalışanı mağdur H.. Ö..’ü öldürmekle tehdit ettiği, orada bulunup tartışmaya müdahil olarak kendisini dışarı çıkartan diğer fırın çalışanı S.. S..’i, elinde bıçak olduğu halde öldürmekle tehdit ettiği, ayrıca bıçağı fırlatarak mağdur Sebahattin’i kalçasından yaraladığı, kabulün de bu yönde olduğu olayda; aynı olay bütünlüğü içinde, aynı nedene bağlı olarak kesintisiz biçimde sürdürdüğü sözlerle mağdurları tehdit etmesi eyleminde TCK’nın 106/2-a, 43/2. maddesi aracılığıyla 43/1. maddeleri ile mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 106/1. maddesi ile iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk O.. S.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp, karşı temyiz olmadığından CMUK’nın 326/son maddesi gözetilerek sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.