YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27363
KARAR NO : 2023/693
KARAR TARİHİ : 26.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteminin, mahkemece delillerin yeterince değerlendirilmediğine, dinlenen tanıkların ve temyiz dışı katılan …’in, sanığın katılana sürekli sinkaflı küfürler ve tehdit ettiğini beyan etmelerine karşın mahkemenin bu beyanları yeterli bulmayarak sanık hakkında beraat kararı verdiği sebepleri ile hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın satın almış olduğu evin tadilat işini birlikte usta olarak çalışan katılan … ve temyiz dışı katılan …’e verdiği, tadilat konusunda aralarında anlaşmazlık çıkması üzerine sanığın katılanlara iddianamede belirtilen hakaret ve tehdit sözlerini söylediği ileri sürülmüş, olaya dair dinlenen tanıklar sanığın söylediği iddia edilen hakaret ve tehdit sözlerini doğrulayacak nitelikte herhangi bir beyanda bulunmamış olup dosya kapsamında sanığın iddia edilen sözleri söylediğinin başka herhangi bir delil ile de ortaya çıkmadığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılan vekilinin ileri sürdüğü temyiz sebepleri açısından yapılan değerlendirmede, dinlenen tanıklardan hiçbirinin sanığın söylediği iddia edilen tehdit ve hakaret sözlerini doğrulamaması, sanığın iddia edilen eylemleri kabul etmemesi, sadece katılan … ve temyiz dışı katılan …’in soyut iddialarının da sanığın mahkumiyetine karar verilmesi için yeterli olmaması karşısında, sanığın beraatine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme’nin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
26.01.2023 tarihinde karar verildi.