YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/25200
KARAR NO : 2021/22712
KARAR TARİHİ : 28.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın, haciz sırasında gerçekleşen görevi yaptırmamak için direnme eyleminin TCK’nın 6/1-d maddesinde belirtilen yargı görevini yapan kişilerden olan avukatla birlikte birden fazla görevliye karşı işlenmesine karşın, hakkında TCK’nın 265/2. ve 43/2. maddesine göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 09/02/2016 tarih, 2014/8-71 esas, 2016/42 karar nolu kararında belirtildiği üzere adli para cezasına çevrilerek verilen ilk hükmün yalnız sanık müdafisi tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, 6 ay 20 gün hapis cezası şeklindeki açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında “cezayı aleyhe değiştirme” yasağı gözetilerek infazın ilk hükümdeki adli para cezası üzerinden yapılması gerektiği belirtilmeyip 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık …’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak, “Mahkemenin 18/10/2007 tarihli kararında da belirtildiği şeklinde görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hapis cezasının TCK’nın 50/1-a, 52. maddeleri gereğince günlüğü 20 liradan 4000 TL adli para cezasına çevrilmesine, verilen cezanın aynı Kanunun 52/4 maddesi gereğince 1’er ay ara ile 20 eşit taksitle ödenmesine” ibarelerinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.