Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/2879 E. 2023/15978 K. 13.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2879
KARAR NO : 2023/15978
KARAR TARİHİ : 13.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesi’nin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteğinin eksik inceleme ve araştırma ile haksız ve hukuka aykırı karar olarak sübut bulan suçtan beraat kararı verildiğine ve resen tespit edilecek nedenlere ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık tarafından söylendiği iddia olunan “Çocuğa bile söz geçiremiyorsun, sen ne biçim anasın.” sözünün hakaret içermediği ve atılı suçun yasal unsurları itibari ile oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılan ve tanıkların aşamalardaki beyanları, sanık savunmaları gözetildiğinde aşağıdaki nedenler dışında başkaca hukuka aykırılık görülmemiştir.
1. Suç tarihi 20.06.2015 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 2015 olarak gösterilmesi,
2. Sanık hakkında “Suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı.” gerekçeyle beraat hükmü kurulurken uygulama maddesinin hangi fıkrasının tatbik edildiğinin gösterilmemesi,
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm başlığında suç tarihinin çıkartılarak yerine “20.06.2015” ibaresi ve birinci paragrafına “CMK 223” ibaresinden sonra gelmek üzere “maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.