YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/374
KARAR NO : 2023/16070
KARAR TARİHİ : 14.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyizinin; sanığa hakaret etmediği, mahkemenin gerekçesinde belirtilen ve hakaret kabul edilen el hareketini yapmadığı ayrıca bu iddiaya konu olayın sanık ile yaşanmadığı tanık olarak beyanı alınan … ile arasında olduğu, mahkemenin eksik inceleme yaptığı ve hakaretin karşılıklı olduğuna dair değerlendirmesinin hatalı olduğu bu nedenle ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebini içerdiği belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın katılana hitaben “Beni taciz ediyor.” demek suretiyle alenen hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece, kurum içi yapılan denetimde tanıkların muhakkik …’ya verdikleri beyanlarında sanığın yargılamaya konu sözleri söylemesinden önce katılanın da sanığa hakaret içeren el hareketi yaptığına dair anlatımları dikkate alınarak, sanık savunması ve katılan beyanının birbiri ile çelişkili olduğu ve bu ilk hakaret teşkil eden hareketin hangisi tarafından yapıldığının net bir şekilde ve vicdani kanı oluşacak şekilde anlaşılamadığı gerekçesiyle hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiği kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İncelenen dava dosyası içeriğine göre, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan hükmün doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.03.2023 tarihinde karar verildi.