YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14463
KARAR NO : 2014/16794
KARAR TARİHİ : 09.12.2014

MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 21/05/2014
NUMARASI : 2007/488-2014/160

Davacılar K.. E.. vd vekili Avukat A. A. tarafından, davalılar Ö.. C.. vd aleyhine 11/07/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Y.. Y.. yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı Ö.. C.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Ö.. C..’un tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacıların diğer temyizleri yönünden;
Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı Ö.. C.. yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalı Y.. Y.. yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı Ö.. C.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı Ö.. C..’un diğer davalının çalışanı olup, diğer davalı Y.. Y..’ın ise aynı zamanda taşınmaz maliki olduğunu, davalı Y.. Y..’ın tarlasında anız yakılması sonucu yangının komşu olan kendi taşınmazına sıçradığını ve kendisine ait okaliptüs ormanının büyük bölümünün yandığını belirterek oluşan zararın davalılarca giderilmesini istemiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, Mersin 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2012/309-1217 E-K nolu dosya içeriği de nazara alınarak yangını davalı Ö.. C..’un çıkardığı, diğer davalının bir ilgisinin olmadığı gerekçesiyle davalı Ö.. C.. yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalı Y.. Y.. yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve özellikle ceza dosyası kapsamından davalı Ö.. C..’un diğer davalı Y.. Y..’ın çalışanı olduğu anlaşılmaktadır. O halde; dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 55. md. gereğince davalı Y.. Y..’ın adam çalıştıran olarak, çalışanının neden olduğu zarardan sorumlu olduğu düşünülmeden bu davalı yönünden davanın tümden reddedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalı Ö.. C..’un tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.