YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16348
KARAR NO : 2014/16783
KARAR TARİHİ : 09.12.2014

MAHKEMESİ : Yenice (Çanakkale) Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 14/03/2014
NUMARASI : 2010/172-2014/57

Davacı A.. E.. tarafından, davalılar H.. Y.. vd aleyhine 04/08/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalıların diğer temyizleri yönünden;
Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalıların boşanmış olduğu eşi ve müşterek çocuğu olduğunu, boşanma gerçekleştikten sonra davalıların yıllarca tapuda adına kayıtlı evini kullandıklarını ancak hor kullandıklarını ve bakım yapmadıklarını, bu nedenle evinde ve müştemilatında büyük hasar ve zararlar meydana geldiğini belirterek bu zararlarının davalılarca giderilmesini istemiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece keşif yapılıp düzenlenenen bilirkişi raporları esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden; davalıların davacının boşanmadan önceki eşi ve çocuğu olduğu anlaşılmaktadır. Davalıların evi bilerek, kasten hor kullanarak zarar verdiklerine dair bir delil de yoktur. Boşanmadan itibaren 15 yıl gibi uzunca bir zaman geçmesinden dolayı evdeki ve bahçedeki bir kısım zararlar doğal olarak meydana gelmiş olabileceği gibi davacının bu süre içinde zararı engelleyici önlemlerinin olmaması da zararın meydana gelmesinde etkendir. Bu durumda davacının da müterafık kusuru vardır. O halde, mahkemece hükmedilecek tazminattan dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu 43 ve 44. maddeleri gereğince uygun bir indirim yapılması gerekirken bu husus nazara alınmadan karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.