YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/10677
KARAR NO : 2023/5057
KARAR TARİHİ : 06.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/416 Esas-2022/117 Karar
HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü
Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının işleteni olduğu araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacıların desteğinin öldüğünü açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 3.000,00 TL maddi tazminat ile davacı … için 25.000,00 TL, davacı … için 10.000,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini artırmıştır.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 17.03.2015 tarihli ve 2012/312 Esas- 2015/35 Karar sayılı kararıyla, davalının sürücüsünün meydana gelen kazada kusuru bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 31.05.2018 tarih, 2015/11556 Esas, 2018/5727
Karar sayılı ilamı ile hüküm, kusura ilişkin alınan raporlar arasında çelişki bulunduğu gerekçesi ile çelişkiler giderilmek üzere bozulmuştur.
B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının %25 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile davacı … için 44.645,45 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın; davacı … için 1.403,00 TL maddi, 7.500,00 TL manevi tazminatın; davacı … için 3.879,00 TL maddi, 7.500,00 TL manevi tazminatın; diğer davacılar için ayrı ayrı 3.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; güncel asgari ücretler kullanılarak yeniden hesaplama yapılması gerektiğini, bedel artırım talebinin ıslah dilekçesi olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, manevi tazminatın az olduğunu, davacıların her biri için ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğini belirterek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusur durumunun hatalı olduğunu, kapkaç olayı nedeni ile davalıya ait aracın yol üstünlüğü sebebi ile geçişi sırasında desteğin aniden yola çıkması sonucu kazanın gerçekleştiğini, tanık beyanları ile de bu hususun sabit olduğunu, desteğin kaza saati itibari ile ayrıt edici giysi giymesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427 vd. maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 45 inci ve 47 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85, 86, 88, 89, 90 ıncı maddeleri.
3. Değerlendirme
1. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı, kusura ilişkin alınan raporun olayın oluş şekline uygun bulunmasına, güncel veriler ile yeniden rapor alınmasını gerektiren bir hususun (tazminata esas alınan gelirde değişiklik) bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
2.Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup her bir davacı yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken toplam tazminat miktarı üzerinden tek vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Kanun’a eklenen geçici 3 üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7 inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
VI. KARAR
1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,
2.Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, hükmün 7 numaralı bendinde yer alan “Davacılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesi uyarınca maddi tazminat talepleri için hesap edilen 7.290,57 TL avukatlık ücretinin ve manevi tazminat talepleri için hesap edilen 6.260,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacılara ÖDENMESİNE, ” ibaresinin karardan tamamen çıkartılarak yerine “Davacılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesi uyarınca hükmedilen maddi tazminatlar yönünden davacı … için 9.200,00 TL, davacı … için 1.403,00 TL, davacı … için 3.879,00 TL vekalet ücretinin; manevi tazminat miktarları yönünden davacı … için 9.200,00 TL, davacı … için 7.500,00 TL, davacı … için 7.500,00 TL, davacı … için 3.000,00 TL, davacı … için 3.000,00 TL, davacı … için 3.000,00 TL, davacı … için 3.000,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak adı geçen davacılara verilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına
Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine,
Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.