Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2014/2148 E. 2016/3804 K. 12.04.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/2148
KARAR NO : 2016/3804
KARAR TARİHİ : 12.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK’nın 257. maddesi genel, tali ve tamamlayıcı bir hüküm olup görevi kötüye kullanma suçunun oluşumu için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerektiği, …ilçesi,… Belediyesi belediye başkanı olan sanığın … Köyü ve Civarı S.S. Üretim Pazarlama Tüketim Kooperatifi adına tapuda kayıtlı taşınmazlar üzerinde bulunan su kaynağının oluşturduğu göl ve çevresinde bulunan arazideki ağaçları kestirip, bu ağaçlara ait odunları yakacak olarak kullanmak amacıyla belde sakinlerine dağıttığı, yine aynı taşınmazlar üzerine balık tesisi kurmak amacıyla göletin yanına betonarme havuzlar ve tek katlı kargir bir bina yaptırdığı, suça konu taşınmazlarda belirtilen faaliyetlere başlanmadan önce kooperatifin yetkili organlarından alınmış bir kararın da olmadığı anlaşılan olayda; eyleminin TCK’nın 154/1. maddesinde tanımlanan hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 30/05/2009 ile 08/10/2009 tarihleri arası yerine 30/05/2010 olarak gösterilmesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
Suçu TCK’nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.