YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/276
KARAR NO : 2023/19
KARAR TARİHİ : 16.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/18023 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/523 Esas, 2016/546 Karar sayılı kararı ile sanığın, nitelikli mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 15 eşit aylık taksitler halinde ödenmek üzere 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
1. Karşı tarafın zararını giderdiği, pişman olduğu, bu nedenle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü sanığın, kan tahlili yaptırmak için mağdurun doktor olarak görev yaptığı 4 Nolu Aile Sağlığı Merkezi’ne gittiği, elektrik kesintisi nedeniyle işlem yapılamayacağını öğrenmesi üzerine mağdurla tartıştığı ve Aile Sağlığı Merkezi’nin kapı ve camlarına taş atmak ve tekmeyle vurmak suretiyle kırarak zarar verdiği anlaşılmıştır.
2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği belirlenmiştir.
3. Sanığın eylemi neticesinde meydana gelen zarara ilişkin olarak 30.03.2015 tarihli kolluk tarafından tanzim olunan; “mağdurun muayene odasının giriş kapısı orta gövde kısmında delik olduğu, kapının dış yüzünde bulunan kontrplak kaplamanın hasar gördüğü, duvarda asılı olan çerçevenin yerde kırık bir vaziyette iş göremez halde olduğunu” belirtir görgü ve tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
4. Sefaköy Polis Merkezi Amirliğince tanzim olunan 25.12.2015 tarihli “Hasar gören kapının değerinin 350,00-400,00 TL olduğu, kırılan ilan çerçevesinin değerinin ise 30,00 TL olduğunu” belirtir rapor dava dosyasında mevcuttur.
5. Mağdur Dr. … tarafından tanzim olunan 18.03.2016 tarihli “Kırılan kapı ve çerçevenin, sanık tarafından temin edilen usta tarafından değiştirildiğine” ilişkin belge dava dosyasında mevcuttur.
6. Tanık M.B’nin anlatımlarında; sanığın eline aldığı taş ile binanın camına ve kapısına vurduğu belirtilmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Mağdurun beyanı, sanığın ikrarı ve tanık beyanı ile görgü tespit tutanağı karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Vesaire İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/523 Esas, 2016/546 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.01.2023 tarihinde karar verildi.