YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10381
KARAR NO : 2014/12212
KARAR TARİHİ : 11.11.2014
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 16/07/2014
NUMARASI : 2014/371-2014/437
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı kiraya veren tarafından davalı kiracı aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı kiracının itirazının bulunmaması üzerine davacı kiraya veren icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece davalı kiracıya yapılan tebligat mazbatasında Örnek 13 ihtarlı ödeme emrinin tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir açıklama yer almaması nedeniyle istemin reddine karar verilmesi üzerine, karar davacı kiraya veren vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı kiraya verenin icra takibinde dayandığı 01.01.2013 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi gereğince kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak icra takibi yapmasında ve dava açmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. İcra dosyasından davalı borçlu adına çıkarılan Örnek 13 ihtarlı ödeme emri 14.02.2014 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Her ne kadar tebliğ mazbatasında Örnek 13 ihtarlı ödeme emrinin tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir açıklama yer almamış ise de, duruşmalara katılmayan davalı kiracı tebligatın usulsüzlüğünü icra mahkemesinde şikayet yoluyla ileri sürüp bu hususu düzelttirmediği gibi, süresinde de itirazda bulunmadığından 14.02.2014 tarihinde yapılan tebligatla takip kesinleşmiştir. İcra mahkemesi ödeme emrinin tebliğindeki usulsüzlüğü kendiliğinden nazara alamaz. YHGK’nun 30.3.2005 gün ve 2005 / 6-190-220 ve 28.9.2005 gün ve 2005 / 6-518-518 sayılı kararları da bu doğrultudadır. Kesinleşen takip üzerine yasal sürede ödemede bulunmadığından davalı kiracının temerrütü de gerçekleşmiştir. Mahkemece tahliyeye karar verilmesi gerekirken istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.