YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/11967
KARAR NO : 2014/13862
KARAR TARİHİ : 11.12.2014
MAHKEMESİ : Kemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 17/07/2014
NUMARASI : 2013/503-2014/626
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 15/09/2013 tarihinden itibaren aylık kiranın brüt 615 TL (net 492) olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı vekilinin hak ve nafaset indirimi yapılması yönündeki temyiz itirazlarına gelince;
Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının davacıların murisi ile yapılan kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalının ödediği aylık 165 TL kira bedelinin emsallerin çok altında kaldığını belirterek 15/09/2013 tarihinden itibaren aylık kira bedellerinin 550 TL olarak tespitini istemiştir. Davalı vekili, talep edilen kira bedelinin fahiş olduğunu ve davanın reddini savunmuştur.
Davaya dayanak yapılan kira sözleşmesi 15/09/2004 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olup, kira tespiti istenilen dönem hak ve nasafet dönemidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın boş olarak yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira bedeli brüt 615 TL (net 492 TL) olarak belirtilmiş, mahkemece hak ve nasafet indirimi yapılmadan bilirkişi tarafından belirlenen bu bedele hükmedilmiştir. Böyle bir uygulama 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ve oranda belirlenen “Hak ve nasafet” ilkesine aykırı olur. Zira HGK 21.03.1990 gün ve 13/193 Sayılı kararında da açıklandığı üzere TBK. 347 (6570 Sayılı Kanunun 11.maddesi) gereğince kira sözleşmesi yıldan yıla yenilenmekte olduğundan taşınmazın boş olduğu farz ve kabul edilerek sonuca gidilemez. Bu ilke ve esaslar gözetilerek bilirkişilerin taşınmazın boş olarak getirebileceğini bildirdikleri kira parasından (kiracılık süresince) uygun bir hak ve nesafet indirimi yapılması ve tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun bir kira parası saptanması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (2) No’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.