YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1460
KARAR NO : 2023/5680
KARAR TARİHİ : 06.06.2023
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği
SAYISI : 2021/4367 D.İş
KABAHAT : 2918 sayılı Kanun’a muhalefet
Kabahatli hakkında, 2918 sayılı Kanun’ muhalefet kabahatinden, aynı Kanun’un 48 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1.339,00 TL idari para cezası ve … belgesinin 6 … süreyle geçici olarak geri alınması yaptırımı uygulanmasına karar verilmiştir.
Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Balıkesir 1. Sulh Ceza Hakimliği’nin 05.10.2021 tarihli ve 2021/4318 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Balıkesir 2. Sulh Ceza Hakimliği’nin 14.10.2021 tarihli ve 2021/4367 D.İş sayılı kararıyla, … belgesinin 6 … süreyle geçici olarak geri alınması yaptırımı yönünden itirazın kabulüyle idari yaptırım kararının iptaline, 1.339,00 TL idari para cezası yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.11.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB – 2022/153721 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2023 tarihli ve KYB – 2022/153721 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Balıkesir 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/10/2021 tarihli kararı ile kabahatlinin yapılan alkol ölçümünde 0,21 promil alkollü çıktığı, kullandığı aracın ruhsatının incelenmesinde ise kullanım amacının hususi otomobil dışında olduğu, hususi otomobil dışındaki araçlarda alkol sınırının 0,21 promil olduğu gerekçesiyle itirazın kabulüne dair karar verilmiş ise de;
2918 sayılı Kanun’un 48/5. maddesinde yer alan “Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa bile, 700 Türk Lirası idari para cezası verilir ve … belgesi altı … süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır.” şeklindeki düzenlemeler ile,
Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 30/11/2021 tarihli ve 2021/16070 esas, 2021/15944 karar sayılı ilâmında yer alan, “..2918 sayılı Kanunun 48/5. maddesinde yer alan “Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa bile, 700 Türk Lirası idari para cezası verilir ve … belgesi altı … süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır.” şeklindeki açıklamalar da nazara alındığında idari para cezasına konu aracın hususi araç olmasına rağmen, hususi otomobil niteliğinde olmadığı, kamyonet niteliğinde olduğu, bu halde 0,20 promil yasağının söz konusu araç için geçerli olduğu hususunun kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla..BOZULMASINA..” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,
Somut olayda, 34 EHA 843 plakalı aracın hususi otomobil dışında kalan kamyonet niteliğinde olduğu, kabahatlinin 23/09/2021 tarihinde 0,21 promil alkollü olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, bu halde 0,20 promil yasağının söz konusu araç için geçerli olduğu hususunun kabul edilmesi gerektiği gibi kabahatlinin … belgesinin de geri alındığı dikkate alındığında mercii tarafından idari para cezasına karşı yapılan itirazın da esastan incelenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki “Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.” şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2.Balıkesir 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/4367 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
… belgesinin 6 … süreyle geçici olarak geri alınmasına dair idari yaptırım yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere,
1.339,00 TL idari para cezası uygulanmasına dair idari yaptırım yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.06.2023 tarihinde karar verildi.