YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/9535
KARAR NO : 2016/14655
KARAR TARİHİ : 22.09.2016
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini öne sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının davranışları haklı fesih nedeni oluşturmasına karşın karşılıklı anlaşma nedeniyle davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacının iş akdinin verilen görevlerin yerine getirilmemesi sebebiyle işveren tarafından feshedildiği, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatını kazanamayacak bir sebebe istinaden feshedilmesine rağmen davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesinin fesihnamede geçen fesih sebeplerini bağımsız değerlendirmeye engel olmadığı, davacının iş akdi gereğince kendisine verilen işe uygun davranmama hususunda özensiz davrandığı, bu durumun süreklilik arzettiği, ısrarla emir talimata uymadığı bu nedenle feshin geçerli sebebe dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içerisinde bulunan 08.06.2015 tarihli kıdem ve ihbar tazminatları ile ücretlerin yatırıldığının bildirimi içeriğinde, ”..amirin size vermiş olduğu görevi yerine getirmediğinizden dolayı iş akdiniz 4857 sayılı kanunun 25. maddesi uyarınca 3.6.2015 tarihinde feshedilmiştir. İhbar ve kıdem tazminatınız ve Mayıs ayı ücretiniz 6.6.2015 tarihinde hesabınıza yatırılmıştır ” denilmektedir. Davalı işveren bu ihbar ile, 3.6.2015 tarihinde iş akdine son verildiğini belirtmiş olup bu tarihte yapılmış yazılı bir fesih bildirimine dosya içerisinde rastlanılmamıştır. Mahkeme kabulünün aksine davalı işveren; kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapmak suretiyle iş akdinin tazminat ödemeyi gerektirecek şekilde son bulduğunu kabul etmiştir. İş akdine derhal yani haklı nedenle son verilmesini gerektiren durumlar dışında iş akdinin feshedilebilmesinin ön koşulu 4857 Sayılı Yasa’nın 19. maddesinin 1. fıkrasına göre bildirimin yazılı yapılması, fesih sebebinin bildirimde açık ve kesin bir şekilde belirtilmesidir. Somut olayda, davalı işveren bu kurala uymadığı gibi davacının davranışları nedeniyle iş akdini sona erdirdiğini belirtmesine karşın aynı yasa maddesinin 2. fıkrasına göre zorunlu olan savunma alınması şartını da yerine getirmemiştir. Açıklanan nedenlerle davalı işverence şeklen geçersiz olarak iş akdi feshedilmiştir.
Mahkemece bu yön gözetilmeden feshin geçerli nedene dayandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.
Açıklanan nedenle 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2- Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı işyerindeki İŞE İADESİNE,
3- Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalı tarafından ödenmesi gereken tazminat miktarının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,
4- Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,
5- Karar tarihinde alınması gerekli 29.20 TL harçtan peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 1.50 TL harcın davalıdan müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına,
6- Davacı tarafça yapılan dosyanın Yargıtay’a geliş ve dönüş masrafı dahil toplam 78.00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE, davalı tarafından yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
7- Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ne göre belirlenen 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
8- Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,
9- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 22.09.2016 oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.