YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3195
KARAR NO : 2023/1175
KARAR TARİHİ : 09.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/15 E., 2022/212 K.
SUÇ : 5464 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2013 tarihli ve 2013/149 Esas 2013/768 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 241 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve 51 … maddesi gereğince verilen mahkumiyet kararı katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından 25.10.2021 tarihli ve 2017/9907 Esas ve 2021/9097 Karar sayılı ilamıyla eylemin 5464 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmesi yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

2. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesi bozma ilamına uyma kararı vererek, 12.04.2022 tarihli ve 2022/15 Esas 2022/212
Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanun’una muhalefet suçundan 5464 sayılı Kanun’un 36.maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun sübuta ermediğine ve zamanaşım süresinin dolduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5464 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.12.2013 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2022/15 Esas, 2022/212 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2023 tarihinde karar verildi.