YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4101
KARAR NO : 2023/6395
KARAR TARİHİ : 20.09.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1037 E., 2021/1506 K.
SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul(Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.02.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; uyuşturucu sarılı kağıdı cezaevine sanığın sokmadığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ve 5237 sayılı Kanun’un 293 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca değerlendirme yapılmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın özel açık görüş ziyareti sonrası infaz kurumuna alınırken yapılan üst aramasında kasık bölgesinde uyuşturucu madde bulunduğu, mahkemece ele geçirilen uyuşturucu madde nedeniyle mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın ceza infaz kurumunda uyuşturucu madde bulundurduğu tüm dosya kapsamı ile sabit olup, uyuşturucu madde bulundurmak eyleminin başlı başına suç olması nedeni ile eylemi fikri içtima kuralları çerçevesinde değerlendirilerek temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi çerçevesinde artırılması gerektiği halde yazılı şekilde eksik ceza tayin edildiği ve eylemin tamamlandığı gözetilmeksizin hüküm tesis edildiği anlaşıldığından, incelemeye konu hükmün kaldırılarak sanık hakkında yeniden hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. 27.01.2020 tarihli araştırma tutanağı, 17.01.2020 tarihli İstanbul Kriminal Polis Uzmanlık raporu, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın hükümlü bulunduğu cezaevinde yılbaşı açık görüşü sonrası yapılan üst aramasında uyuşturucu madde bulunduğu anlaşılmakla; suçun sübutu ve suç niteliğinin belirlenmesinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2021 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.