YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6382
KARAR NO : 2023/620
KARAR TARİHİ : 20.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2011 tarihli ve 2011/4159 Esas sayılı iddianamesi ile şüpheli … hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Mahkemenin suç duyurusu üzerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2011 tarihli ve 2011/14567 Esas sayılı iddianamesi ile şüpheli … hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılarak birleştirilmiştir.
3. Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2011/216 Esas, 2015/813 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar

sağlama suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 … maddesinin birinci fıkrası, 52 … maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … müdafiinin temyiz isteği; teslim belgesindeki imzanın sanığa ait olmadığına ve sanık lehine hükümler uygulanmadığına ilişkindir.
2. Sanık …’nın temyiz isteği herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan …’ın Finansbank’a kredi kartı başvurusu yaptığı ve teslim adresi olarak sanıkların işyerini bildirdiği,
2. Katılan adına düzenlenen kredi kartının kurye tarafından sanık …’a teslim edildiği, karttan toplam 2.700,00 TL nakit çekimi yapıldığı,
3. Sanık …’ın kredi kartını teslim aldığını ve para çektiğini kabul ettiği, aşamalarda değişen beyanlarında patronu olan sanık …’nın talimatı ile kredi kartından para çektiğini ve kendisine teslim ettiğini iddia ettiği,
4. Katılanın 25.01.2012 tarihli beyanında, sanık …’nın kendisine 300,00 TL ödediğini, sanık …’nın mahkemede katılana 900,00 TL ödediğini beyan ettikleri,
5. Katılanın 26.10.2015 tarihli dilekçesi ile tüm zararının sanık … tarafından giderildiğini, bu sanık hakkındakı şikayetinden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanıklar hakkında kurulan hüküm, sanıklar ve katılanın beyanlarına başvurularak katılanın zararının giderilip giderilmediği, giderilmiş ise ne zaman giderildiği araştırılarak sonucuna göre sanıklar hakkında 1412 sayılı Kanun’un 245 … maddesinin beşinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 168 … maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde hukuki zorunluluk bulunması, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2011/216 Esas, 2015/813 Karar sayılı kararına yönelik sanık … müdafii ve sanık …’nın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname ‘ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2023 tarihinde karar verildi.