Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2018/12359 E. 2019/6574 K. 27.06.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/12359
KARAR NO : 2019/6574
KARAR TARİHİ : 27.06.2019

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı
İLK DERECE
MAHKEMESİ : Bozdoğan Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bozdoğan Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiş, bu kez her iki taraf vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR
Dava; mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir.
Bozdoğan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne 2.559,00 TL katılma alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, davalı vekilinin esas yönünden ve müvekkili lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği yönünden yaptığı istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile davanın kısmen kabulüne 2.559,00 TL katılma alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.180 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiş, karar vekalet ücretine yönelik olarak davacı vekili tarafından, esasa ilişkin olarak davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesiyle değişik 1/a bendinde de “Miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” hükmüne yer verilmiş; anılan 40.000,00 TL’lik kesinlik sınırı 2018 yılı itibarıyla 47.530,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır. Somut olayda, temyize konu vekalet ücretinin ve hükmedilen alacağın 2018 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesi uyarınca 2018 yılı itibariyle miktar ve değeri 47.530,00 TL’yi geçmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olduğundan değerden REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 27.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.