Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/9504 E. 2023/6871 K. 30.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9504
KARAR NO : 2023/6871
KARAR TARİHİ : 30.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/326 E., 2015/527 K.
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2010 tarihli ve 2010/1023 Esas, 2010/1131 Karar sayılı kararı ile, sanığın cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına, yedinci fıkrası uyarınca bu aşamada erteleme ve seçenek yaptırımlara ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
2. Sanık hakkında denetim süresinde Mersin 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2015 tarihli ve 2015/119 Esas, 2015/265 Karar sayılı kararı ile orman arazisini işgal ve faydalanma suçundan 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 93 üncü maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca hükmolunan cezanın ertelenmesine, sanığın deneme süresi içinde yeniden suç işlediği görülmekle gereğinin takdir ve ifası için karar kesinleştiğinde Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir.

3. Mersin 19. Asliye Ceza Mahkemesi kararının kesinleşmesi üzerine Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunmuş 21.09.2015 tarihli ve 2015/326 Esas, 2015/527 Karar sayılı karar ile hükmün açıklanmasına karar verilerek, sanığın; cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Müdafiinin Temyiz İsteği
Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, mağdure beyanları ile tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, taraflar arasında husumet olması nedeniyle sanık hakkında iftirada bulunulduğuna ve sanık hakkında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığı halde mahkumiyet kararı verildiğinden kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece; “…Olay günü mağdurun evine giden sanığın konuştukları sırada mağdura cinsel amaçlı olarak saldırıp omuzundan ısırdığı iddia, doktor raporu, mağdur beyanı ve tüm dosya içeriği ile anlaşıldığından; Sanığın sabit görülen cinsel saldırı suçundan dolayı eylemine uyan TCK.nın 102/1. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın amaç ve saiki göz önüne alınarak…” şeklindeki gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında verilen hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2015 tarihli ve 2015/326 Esas, 2015/527 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.