Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2023/11892 E. 2024/158 K. 10.01.2024 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/11892
KARAR NO : 2024/158
KARAR TARİHİ : 10.01.2024



MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/378 E., 2022/417 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ – OLAY VE OLGULAR
1. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli, 2019/88 Esas, 2021/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın istinafı üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.06.2021 tarihli, 2021/884 Esas, 2021/1212 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.03.2022 tarihli ve 2021/13183 Esas, 2022/2415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinin uygulama koşullarının bulunmadığı ve sanık hakkında aynı Kanun’un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli, 2022/378 Esas, 2022/417 Karar sayılı kararı ile sanığın, koruma ve gözetim yükümlüğü altında bulunan mağdureyi farklı zamanlarda organ sokma suretiyle istismar etmesi nedeniyle sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın ruh hastası olduğu ve cezaî ehliyetinin bulunmadığı, sanığın mağdureye karşı istismarda bulunduğuna dair dosyada herhangi bir delilin bulunmadığı beyanıyla hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, Bozma üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Her ne kadar sanık mağdurenin resmiyette üvey babası olmasa da mağdurenin annesi ile sanığın gayri resmî olarak üç yıldır beraber oldukları ve hep birlikte yaşadıkları, bu nedenle sanığın mağdure üzerinde koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğünün bulunduğundan, Tebliğnamede bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli, 2022/378 Esas, 2022/417 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.