YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/15520
KARAR NO : 2020/4310
KARAR TARİHİ : 12.03.2020

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı işveren nezdinde kamp amiri olarak 21.07.2005-21.08.2007 tarihleri arasında kesintisiz olarak haftanın 7 günü 08:00-23.00 arası genel tatil günleri de dahil olmak üzere net 1.600,00 $(Amerikan Dolan) karşılığında çalıştığını, iş akdinin ihbar önellerine uyulmaksızın sözlü olarak feshedildiği iddiası ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti, prim alacakları, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunmuş olup, davacı işçinin davalı İşveren nezdinde 21.07.2005-21.08.2007 tarihleri arasında en son aylık 720 USD karşılığı çalıştığını, davacının iş akdinin kendi rızası ile sona erdiği, davacının buna ilişkin İş bitim tutanağı ve ibraname imzaladığı bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığı, dava dilekçesinde belirtilen saat aralıklarında kesintisiz olarak çalışmanın hayatın olağan akışına ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu, bordrolarında sabit olan fazla mesai alacaklarının ödenmiş olduğunu, yıllık izin ücretlerinin banka hesaplarına yatırıldığını, kullanmadığı izinlerin ücretlerinin de ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı işçi son ücretinin 1600 USD olduğunu ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiş, davalı işveren son ücretin 720 USD olduğunu savunmuştur.
Bilirkişi hesap raporunda iddia ve savunmada yer alan ücret rakamlarına göre ayrı ayrı seçenekli hesaplama yapılmıştır.
Mahkemece kararın gerekçe kısmında davalının savunmasına itibar edildiği ve 720 USD ücretin hükme esas alındığı belirtildiği halde hüküm fıkrasında bilirkişi raporunun 1600 USD seçeneğine göre belirlenen işçilik alacakları yönünden isteklerin kabulüne karar verilmiştir.
Gerekçe ile hüküm fıkrasının çelişkili olması ve mahkemece iddia ve savunmaya konu ücretlerden hangisinin hükme esas alındığı noktasında tereddüde yol açılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.