YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/32147
KARAR NO : 2020/16663
KARAR TARİHİ : 24.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı şirkette muhasebe sorumlusu olarak işe başladığını, davalı işverenlikçe kendi isteği ile istifa ederek işten çıkması için yapılan psikolojik şiddete ve baskı yapıldığını fakat davalı tarafından haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, ticaret mahkemeleri görevli olduğundan davanın görev yönünden reddi gerektiğini, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiğini, taleplerinin haksız olduğunu, zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti :
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle hizmet akdinin davacı tarafından feshedildiği bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazanmış olduğu, tanık beyanlarından davacının fazla mesai yaptığının, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Mahkemece, davalı vekiline 23.06.2016 tarihli celsede mazeretinin kabulü ile yeni duruşma gününün tayin edilerek süre verildiği anlaşılmakta ise de, davalı vekili tarafından 22.06.2016 tarihli dilekçede yeni duruşma gününün tebliği talep edildiğinden bu yönden usuli işlemlerin tamamlanmaksızın duruşma gününün uyaptan öğrenilmesi şeklinde işlem yapılması ve altı gün sonrası için duruşma gününün tanzim edilerek hüküm kurulması savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Öte yandan davalı vekili 24.10.2014 havale tarihli dilekçesiyle cevap süresinin uzatılmasını talep etmiştir. Mahkemece dilekçe üzerine; “talep süresinde ise iki hafta süre verilmesine” şeklinde dernekarar yazısı ekleyerek talebi kabul etmiştir. Ancak verilen ek cevap süresi usulüne uygun olarak davalı tarafa bildirilmemiş dilekçenin üzerindeki şerhle birlikte uyap sistemine tarandığını belirterek yeniden karar verilmesine yer olmadığına, süreye riayet edilmediği gerekçesiyle daha sonraki cevap dilekçesindeki taleplerin reddine dair hüküm kurulmuştur. 6100 sayılı HMK’nın 127. maddesine göre ek cevap süresi hakkında verilen kararın taraflara derhal bildirileceği gerekmekte olup Mahkemece bu yönden usuli işlemler tamamlanmaksızın karar verilmesi de savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olduğundan ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/11/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.