YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/9443
KARAR NO : 2019/21000
KARAR TARİHİ : 26.11.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili , müvekkilinin davalı işyerinde 02/07/2003 – 01/09/2012 tarihleri arasında müdür olarak çalıştığını, sigorta primlerinin asgariden yatırılması , asgari geçim indirimi ve fazla mesailerinin ödenmemesi, maaşlara zam yapılmaması nedeniyle iş akdini müvekkilinin feshettiğini, dini bayramlar hariç resmi tatillerde çalıştığını, 2004,2006,2007,2008 ve 2009 yıllarında 7 gün yıllık izin kullandığını, 2010 ve 2011 yılında 14 ‘er gün , 2012 yılında ise 3 gün izin kullandığını, 2012 yılı asgari geçim indirimlerinin ödenmediğini, 2005 yılında izin kullandırılmadığını, ayrıca son maaşından 1.030,00 TL sinin ödenmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla davanın kabulünü talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacı ve diğer işçilerin toplu olarak işi bıraktıklarını, işe davet edildiklerini ancak işe başlamadıklarını, kendi işlerini kurmak için işten ayrıldıklarını, sadakat borcuna aykırı hareket ettiklerini, asgari ücret ile çalıştıklarını, işi kendisi bıraktığı için kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, fazla mesai , hafta sonu ve resmi tatil alacağınını bulunmadığını, asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiğini savunarak davacı tarafından açılan davanın reddini yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacının üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosyadaki bilgi ve belgeler ile emsal nitelikteki dairemizden daha önce geçtiği anlaşılan 2015/21467E ve 2015/2146 E sayılı dava dosyalarında da belli olduğu üzere davacı davalı işyerinde haftada 5 gün 08:30-18:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile Cumartesi günü ise 08:30-15:00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenme ile toplamda 48,5 saat çalışmakta ve haftalık 3,5 saat fazla mesai yapmaktadır.
Fazla mesai hesabının haftalık 3,5 saat üzerinden yapılması gerekirken 2 saat üzerinden yapılması hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.