Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/10495 E. 2019/10426 K. 09.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/10495
KARAR NO : 2019/10426
KARAR TARİHİ : 09.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı iş yerinde Kasım 2006 tarihinden itibaren kasiyer olarak çalıştığını, 28.12.2012 tarihinde evlenmesi sebebiyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ancak davalının müvekkilinin bir kısım haklarını ödemediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, Aralık 2012 ayı ücreti, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının 24.07.2008 tarihinde işe girdiğini, 31.12.2009 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihte sebep göstermeden işten ayrıldığını, bir hafta sonra pişman olarak geri döndüğünü, bir takım usulsüz işlemlerinin tespit edilmesi üzerine davacının mağazayı terk ettiğini, davacıya işe dönmesi yönünde ihtarname çekilmesine rağmen davacının işe dönmediğini ve iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, asgari ücretle çalıştığını, fazla mesai yapmadığını, hafta tatillerinde çalışmadığını, ulusal bayram ve genel tatil çalışması var ise bunun yerine izin kullandırıldığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, Aralık 2012 ayı ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının hizmet süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece davacının işe giriş tarihi savunma gibi 24/07/2008 olarak belirlenmiş ve hüküm altına alınan işçilik alacakları 24/07/2008 – 28/12/2012 tarihleri arasında davacının 4 yıl, 5 ay, 4 gün süre ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanmış ise de, varılan sonuç dosya kapsamı ile uygun değildir.
Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi Kasım 2006 tarihinde işe başladığını ileri sürmüş olup, dosya içerisine davacı tarafından sunulan şirket kaşeli ve imzalı bankaya hitaben düzenlenmiş belgede davacının davalı işyerinde 6 yıl 3 ay hizmet verdiği kayıtlıdır. Diğer yandan davacı tanıkları Y.B. ve H.T. davacının 2006 yılında işe girdiğini beyan etmişlerdir. Bu açıklamalar ışığında davacı işe giriş tarihi yönünden iddiasını kanıtladığından davacının işe giriş tarihinin iddiası gibi kabul edilmesi gerekirken eksik belirlenen hizmet süresine göre sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.