Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/24994 E. 2017/14223 K. 26.09.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/24994
KARAR NO : 2017/14223
KARAR TARİHİ : 26.09.2017

MAHKEMESİ : …İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalılar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının haftalık fazla çalışma süresi ile karşılığı ücretin tam olarak ödenip ödenmediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece ilk kararda davacının fazla çalışma ücreti alacağının reddine karar verilmiş, bu karar Dairemizce tanık anlatımlarının değerlendirilip haftalık fazla çalışma sürenin belirlenmesi ve bu süreden yıllık 270, haftalık 5,20 saat mahsup edilerek fark fazla mesai ücretinin hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.
Herne kadar bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada tanık anlatımlarına dayanarak 27.03.2009-06.05.2013 tarihleri arasındaki döneme ilişkin fazla çalışma ücretinin kabul edildiği görülmüş ise de; davacının uyuşmazlık konusu dönemde davalılara ait muhtelif işyerlerinde çalıştığı ve bu işyerlerinden olan moda iskelesinde ise 5 ay süre ile çalıştığı anlaşılmıştır. Hesaplamaya esas alınan tanıkların davacı ile birlikte moda iskelesinde çalışmalarına ilişkin açıklamalar yaptığı anlaşılmıştır. Dolayısıyla fazla mesainin davacının moda iskelesinde çalıştığı dönemle sınırlı olarak ispatlandığı anlaşıldığından bu dönem için talebinin kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.