YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/3208
KARAR NO : 2014/9904
KARAR TARİHİ : 28.05.2014
MAHKEMESİ : MALAZGİRT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 16/05/2013
NUMARASI : 2012/79-2013/87
Taraflar arasında görülen davada Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/05/2013 tarih ve 2012/79-2013/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumun uhdesinde bulunan hesabında 8.447 EURO bulunmasına karşın davalı banka çalışanlarının müvekkilinin rızası olmadan müvekkiline ait hesabında bulunan bu parasını R.. Ç.. isimli şahsa ödediklerini ileri sürerek, davalı kurumun çalışanlarının müvekkilinin rızası olmadan müvekkiline ait hesapta bulunan 8.447 EURO’yu başka bir şahsa ödemelerinden dolayı müvekkilinin davalı kurum çalışanlarının kusurundan ötürü uğradığı 8.447 EURO zararının 24/04/2002 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımından ve esastan reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 60/1 maddesi gereğince, zarar görenin zararı ve faili öğrendiği tarihten itibaren 1 yıl geçmekle dava zamanaşımına uğradığından davacının olaya vakıf olduğu ve zarar ile faili sonradan öğrenmediği göz önüne alındığında 24/04/2003 tarihi itibariyle zamanaşımının dolduğu; 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 60/2 maddesinde belirtildiği şekliyle ceza zamanaşımının uygulanacağı kabul edilse dahi dava tarihi olan 12/04/2012 tarihi itibari ile uzamış ceza zamanaşımı süresinin de dolduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda açıklandığı gibi davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. Ancak uyuşmazlık bankacılık sözleşmesinden kaynaklandığından BK’nın 60. maddesinin uygulanması mümkün değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine göre dava tarihinde yürürlükte olan BK’nın 125. maddesi uyarınca 10 yıllık genel zamanaşımına tabi olup, yanılgılı gerekçeyle haksız fiile uygulanan zamanaşımı hükümlerinin uygulanmak suretiyle davanın reddi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.