YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/41621
KARAR NO : 2016/4740
KARAR TARİHİ : 17.02.2016

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı bankadan kullanmış olduğu konut kredisi sebebiyle kendisinden dosya masrafı adı altında kesilen toplam 4486,TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ,4084,00 TL nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair verilen karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davacı, konut kredisi kullanması esnasında davalı tarafından dosya masrafı adı altında davalı tarafından kendisinden tahsil edilen paranın tahsili istemli işbu davayı açmış olup mahkemece 4.084 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne 402 TL üzerinden davanın reddine dair karar verilmiştir. 4.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Reddedilen miktar itibariyle davacı tarafından temyiz edilen hükmün değeri karar tarihi itibariyle 1.890,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının ise yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,
SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2.bentte açıklanan nedenle hükmün Onanmasına , aşağıda dökümü yazılı 209,22 TL. kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.