YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/15795
KARAR NO : 2012/1286
KARAR TARİHİ : 01.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, dava dışı … ile davalı banka arasında akdedilen Genel Kredi Sözleşmesi’nde müvekkilinin de kefil olarak yer aldığını, aleyhlerine girişilen icra takibinde ana paraya yürütülecek faiz oranının fahiş olduğunu, bu nedenle takip tarihinden dava tarihine kadar T.C.Merkez Bankası reeskont faiz oranları üzerinden hesaplanan 4.949.20.-YTL.işlemiş faiz tutarı dışında müvekkilinin sorumlu olmadığını, oysa davalı yanca fazladan gabin olarak istenen 16.276.82.-YTL.faiz talep edildiğini belirterek, anılan bu meblağ (16.270.82.-YTL.) kadar müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında akdedilen sözleşme hükümlerine göre faiz talep edildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Hükmüne uyulan Dairemiz Bozma ilamında, “…Davanın, İİK.nun 72.maddesi hükmüne dayalı menfi tesbit davası olduğu, bu durumda mahkemece HUMK.nun 74.maddesi hükmü de gözetilerek taleple bağlılık kuralı çerçevesinde davacının borçlu olmadığı miktar saptanarak menfi tespite hükmedilmesi gerekirken davanın niteliği gözardı edilerek borçlu olunan miktar üzerinden olumlu tespit hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, bu nedenle hükmün bozulması gerektiği” belirtilmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsen bilirkişi raporuna göre, Hopa İcra Müdürlüğü’nün 2002/1222 E. sayılı dosyasındaki takipte davalıya takip tarihi olan 09.11.2002 tarihinden sonra işlemiş temerrüt faizi olan 16.276,82 TL.den borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı taraf, menfi tespit davasına konu takip dosyasındaki takip talebinde 16.10.2002 tarihli kredi sözleşmesini dayanak göstermiş, ancak takip dosyasına 31.05.1999 tarihli Genel Kredi Sözleşmesinin suretini koymuştur. Mahkemece açıklanan bu yön gözetilerek dosya içerisine takipte gösterilen kredi sözleşmesinin aslı celbedilip bu sözleşmedeki temerrüt faizine ilişkin madde değerlendirilerek alınan bilirkişi raporları arasındaki farklılık da giderilecek şekilde konusunda uzman 3 kişilik bir bilirkişi kurulundan yeni bir rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken açıklanan bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.