YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/26163
KARAR NO : 2013/19248
KARAR TARİHİ : 19.09.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde 19.02.2003 tarihinden 19.02.2007 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, Cumartesi günleri ve resmi bayramlar da dahil olmak üzere haftanın 6 günü ortalama 09:00 – 21:00 satleri arasında, bazı günler saat 22:00 ye kadar çalıştığını, bu çalışmalara karşılık gelen ücretler ile yıllık izin ücretlerinin ve 2007 Ocak ile Şubat ayından 19 günlük ücretinin ödenmemesi üzerine hizmet sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, son aylık ücretinin 625,00 TL olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 19.02.2007 tarihinde ailevi nedenler ileri sürerek kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını, perde satışı yapan davacının 09:30-10:00 saatleri arasında işe geldiğini, Nisan – Ekim döneminde saat 19:00′ a kadar diğer aylarda ise 18:00’e kadar çalıştığını , 1 saat yemek molası ile 2 defa 15’er dakika çay molası olduğunu, davacının ücret, fazla çalışma, resmi tatil ücreti gibi alacakları bulunmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği ve hesaplanan fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususnda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacının 4 yıllık çalışması karşılığında 56 gün yıllık izne hak kazandığının belirlendiği, davalı işverenin, yıllık izinleri kullandırdığını yıllık izin defteri ve eşdeğer belgelerle ispatlayamadığı, bu nedenle davacının yıllık izinlerini kısmen kullandığına dair tanık beyanlarına itibar edilmediği ve bu duruma göre davacının 56 günlük yıllık izin ücreti hakkı mevcut olduğu belirtilerek davacının yıllık izin ücreti talebinin kabulüne karar verilmiştir. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, Manisa 1. İş Mahkemesi’nin 2009/1038 esas sayılı dosyasında görülmekte olan Oğuz Kurultak tarafından açılan davaya ilişkin 06.05.2010 tarihinde yapılan duruşmada tanık olarak dinlenen davacının ifadesinde yıllık izinlerini birer hafta kullandığını belirttiği dikkate alındığında, davacının yıllık izin ücreti talebinin buna göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde bu talebinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.